• Maak kennis met Peter Nuchelmans (61), sinds dit seizoen trainer bij de tweede selectie van EMOS. “Ik wil de groep in zijn kracht zetten en daarmee op een vaste manier gaan voetballen.”

    Peter Nuchelmans is woonachtig in Oldenzaal met zijn vrouw en vier kinderen. “Bij ons thuis staat alles in het teken van de sport. Mijn dochters zitten op tennis en mijn zoon voetbalt bij de Esch. Daarnaast is mijn vrouw ook groot geworden op het veld, dat maakt dat ze erg betrokken is en altijd mee gaat.” Peter werkt als docent op het Twents Carmel College: “Ik zit al 40 jaar in het onderwijs, momenteel geef ik in de bovenbouw van BBL les. Op werk moet ik geduldiger zijn dan op het voetbalveld”.

    Zijn eigen voetbalcarrière begon bij FC Berghuizen, maar ook als trainer begon Peter bij diezelfde club. Daar heeft hij 7 jaar de vrouwen getraind op de club: “We bereikten de landelijke bekerfinale en promoveerden keer op keer, uiteindelijk belandde wij op het hoogste landelijke competitieniveau de Eredivisie voor vrouwen.” Het blijft niet alleen bij voetbal, aangezien de dochters van Peter tennissen op het hoogste niveau: “Ik ben zelfs conditie en coördinatie trainer geweest bij Quick tennis, mijn voorganger werd ziek en ik nam zijn trainingen over. Toen ben ik uiteindelijk gewoon gebleven. Ik ben breed georiënteerd, dat maakt dat ik coördinatie en conditie bij voetbal ook ontzettend belangrijk vind.”

    Peter is bij veel clubs hoofdtrainer geweest van sc Overdinkel en AJC tot Quick’20 zaterdag 1. “Mijn laatste club was Sportclub Enschede, daar ben ik in een roerige tijd ingestapt. In de loop van het tweede seizoen kreeg ik laat te horen dat een derde seizoen er niet in zat. Ik wilde graag opnieuw als trainer aan de slag gaan, maar er waren weinig opties over. Ook bij EMOS was ik net te laat voor de vacature van de hoofdtrainer,  ik kreeg via een bekende toen te horen dat ze ook bij het tweede elftal een trainer zochten. Ik had al eerder een tweede elftal getraind en dat beviel niet, dus ik was niet direct enthousiast. Uiteindelijk wilde ik toch graag aan de slag en op het veld staan, dus stond ik open voor een gesprek met EMOS. Ik besefte mij dat een tweede elftal trainen minder verantwoordelijkheden met zich mee brengt en dat is ook een voordeel. Daarnaast kan ik, als ik bij een zondag club training ga geven, bij mijn zoon zijn wedstrijden kijken want die speelt op zaterdag.”

    “Het klikte meteen bij het eerste gesprek en in het tweede gesprek waren wij er toen al snel uit” geeft Peter aan. “Ik ben goed ontvangen binnen de club. Het is een warme dorpsclub in de stad, dat bevalt mij prima. Het was voor mij wennen dat het geen eerste elftal is, dat was ik gewend maar het is een leuke groep. Ik vind dat de trainer het altijd samen doet met de groep, ik bespreek dan ook graag mijn ideeën met de spelers. We hebben een leuke voorbereiding gedraaid, met 4 punten uit 4 wedstrijden. Jammer dat we dat niet konden voortzetten.”

    Net zoals iedereen merkt Peter de gevolgen van de maatregelen en wat dat doet met de groep: “In deze tijd merk je meer dan ooit dat beleving belangrijk is. De motivatie verdwijnt steeds meer en dan moet je op training nog meer inspelen op de beleving. Het gevoel van een biertje drinken na de training in de kantine is minstens zo belangrijk, helaas is dat nu niet mogelijk. Op training probeer ik de groep te motiveren met een puntensysteem, ik merk dat ze daar erg enthousiast en fanatiek van worden. Dat zorgt dat de trainingen leuk blijven. De winnaar van de avond kan naar huis gaan met een taart of een andere prijs, dat zorgt toch voor extra stukje beleving in de groep. En de grote winnaar aan het einde van het seizoen wint een paar voetbalschoenen, dat maakt gekke dingen los in de groep haha.”

    Doelstelling oorspronkelijk was hoger eindigen dan vorig seizoen, nu alles onzeker is zijn er toch ook andere doelen waar Peter met de groep aan wil werken als er weer gevoetbald mag worden. “Ik wil de groep in zijn kracht zetten en daarmee op een vaste manier gaan voetballen. We moeten het samen doen, het team is belangrijker dan het individu, dat is wat ik altijd meeneem. Je kan je teamgenoten niet laten zitten en je werkt tot je de kachel leeg hebt. Door de groep prestatief te benaderen hoop ik dat ik ze een stapje dichter bij de eerste selectie te brengen. Als je er bent dan moet je er zijn, je laat je persoonlijke zorgen thuis achter en toont inzet op training.”